Posts tonen met het label vaderschapsverlof. Alle posts tonen
Posts tonen met het label vaderschapsverlof. Alle posts tonen

dinsdag 3 juni 2008

13. Genomineerd in 2008 :: Marcel Matser (CNV) en Bruno Groen (FNV) :: Vaderschapsverlof gemeente Nijmegen

Nominatie Vaderdagtrofee 2008:

Marcel Matser (CNV) en Bruno Groen (FNV)

Inleiding

CNV Publieke Zaak en ABVAKABO FNV hebben samen op 23 april 2008 in de onderhandelingen met wethouder Hannie Kunst van het Nijmeegse College van B&W (GroenLinks, SP en PvdA) over een nieuwe de decentrale CAO [1] overeenstemming bereikt over uitbreiding van het vaderschapsverlof voor nieuwe vaders onder de 2000 ambtenaren van de gemeente Nijmegen (zie bijlagen 1 en 2). De gemeente Nijmegen is daarmee de eerste overheidsinstelling die het vaderschapsverlof heeft verruimd. De verruimde vaderschapsverlofregeling met de gemeente Nijmegen (zie bijlage 3) geldt vanaf 1 april 2008 en heeft een looptijd tot 1 januari 2010 (ruim 1,5 jaar). Aan het vaderschapsverlof is de voorwaarde verbonden dat het binnen één maand na de geboorte van een kind moet zijn opgenomen. Naar schatting zullen ongeveer 50 Nijmeegse ambtenaren per jaar gebruik maken van de nieuwe regeling.

De beide regionale onderhandelaars Marcel Matser van CNV Publieke Zaak Apeldoorn en Bruno Groen van FNV Regio Oost (ABVAKABO), die dit prachtige resultaat met de gemeente Nijmegen uit hebben onderhandeld, worden daarom genomineerd voor de Vaderdagtrofee 2008.

Marcel Matser van CNV Publieke Zaak vertelt enthousiast dat er ook juist erg hard aan dit onderwerp bij de decentrale CAO-onderhandelingen is getrokken. Daaraan ging bij CNV en FNV een gezamenlijke digitale raadpleging onder de Nijmeegse ambtenaren vooraf met behulp van een nieuw daartoe door de vakbonden ontworpen computerprogramma. In de aanloop naar de Nijmeegse CAO-onderhandelingen werd daarmee gemeentebreed onder de ambtenaren zelf geïnventariseerd aan welke onderwerpen voor de decentrale CAO nu het meest belang werd gehecht. Naast de verruiming van het Vaderschapsverlof kwam daar toen bijvoorbeeld ook verruiming van het Grootouderverlof uit naar voren. Maar uiteindelijk bleken de Nijmeegse ambtenaren bij de eindstemming aan de verruiming van het Vaderschapsverlof toch verreweg de meeste waarde te hechten.

“Het onderwerp werd verrassend breed gedragen”, zegt Marcel Matser daarover. “Het stak er bij de stemming zo met kop en schouder boven uit dat de stemmen ook niet alleen uit de groep van potentiële of aanstaande vaders zelf gekomen konden zijn.” Hoe breed dit onderwerp door iedereen gedragen wordt, bleek ook toen TV Gelderland op de dag van de publieke bekendmaking van de verlenging van het Vaderschapsverlof op woensdag 23 april j.l. met een camerateam de Nijmeegse binnenstad in trok om de Nijmegenaren spontaan om een reactie op het vaderschapsverlof voor hun ambtenaren te vragen [2]. Dat werd een erg leuk en enthousiast item. En de voor de afgesloten CAO verantwoordelijke Nijmeegse wethouder Hannie Kunst liet in de Gelderlander van 23 april 2008 daarbij weten: “Een ding is zeker: ook de moeders zijn blij met de regeling.”

Voor CNV-er Marcel Matser en zijn FNV-collega Bruno Groen een reden temeer om voor dit onderwerp nu ook in andere decentrale CAO-onderhandelingen op het niveau van de bedrijven en instellingen, waarvoor zij de onderhandelingen voeren, aandacht te gaan vragen.

Ook landelijk krijgt de verlenging van het vaderschapsverlof naar 10 dagen van de beide vakbonden CNV en FNV alle steun. Beide vakbonden steunen een wetsvoorstel van GroenLinks op een wettelijke verruiming van het vaderschapsverlof naar 10 dagen dat op 23 mei j.l. bij de kamer werd ingediend dan ook van harte. Om van die steun blijk te geven startte de FNV vorig jaar op Vaderdag 2007 de landelijke 'Superpapa-actie'. En de CNV liet al in 2002 middels een persbericht weten: “Het CNV vindt allereerst dat een cultuuromslag in het denken over zorg en arbeid moet plaatsvinden. Maar daarnaast kan ook op het gebied van de wettelijke regelingen het een en ander verbeterd worden. Terpstra: “Ik heb ’t dan over regelingen op het gebied van het kopen van verlofdagen, een persoonlijk ontwikkelingsplan, een betere regeling voor betaald langdurig zorgverlof en – via CAO’s - een financiële prikkel voor betaald vaderschapsverlof van twee weken na de geboorte, tegen 75 procent van het eigen inkomen”.”[3]

Inmiddels kreeg het Nijmeegse CAO-voorbeeld ook navolging in de commerciële sector. Op 30 april 2008 maakte accountants- en adviesbureau PriceWaterhouseCoopers (5000 werknemers) bekend in de nieuwe arbeidsvoorwaarden die vanaf 1 september 2008 gelden het “papa-verlof” te hebben verruimd van 2 dagen naar 10 dagen. En het Utrechtse organisatieadviesbureau &Samhoud (70 werknemers) voerde al eerder (in januari 2007) twee maanden betaald vaderschapsverlof in voor de kersverse vaders in haar gelederen.

Achtergrond

Uit onderzoek blijkt dat verruimd vaderschapsverlof de betrokkenheid van vaders bij (de zorg voor) hun kinderen ook in de erop volgende jaren vergroot en dat de vergrote betrokkenheid er bovendien toe leidt dat ouders samen meer kinderen krijgen. Het helpt daarmee dus ook tegen de vergrijzing.

Met een wettelijk geregeld vaderschapsverlof van 2 werkdagen bungelt Nederland binnen Europa echter helemaal onderaan en is letterlijk het achterste jongetje uit de Europese klas.

Alle andere Europese landen doen meer voor hun werkende vaders (zie bijlage 4). Zweden loopt voorop met 10 dagen geboorteverlof voor vaders, 2 papamaanden vaderschapsverlof (60 dagen) én 14 maanden (420 dagen) ouderschapsverlof te verdelen met de moeder. Maar ook Duitsland geeft werkende vaders twee maanden betaald vaderschapsverlof én daarnaast 10 maanden ouderschapsverlof te verdelen met de moeder. En Noorwegen geeft werkende vaders 6 weken (30 dagen) vaderschapsverlof én 29 weken ouderschapsverlof te verdelen met de moeder. Ook andere Europese landen gaan Nederland ruim voor. [4] Alleen Ierland en Zwitserland regelen nog minder dan Nederland (namelijk helemaal niets).

In het PvdA-CDA-CU-kabinet Balkenende IV valt het vaderschapsverlof en de vergroting van de betrokkenheid van vaders bij de zorg voor kinderen onder de portefeuille van minister Ronald Plasterk van OCW. Tijdens het kamerdebat over de ‘Emancipatienota’ in november 2007 liet deze echter weten het te hebben `opgegeven om mannen te stimuleren meer zorgtaken op zich te nemen'. Want het zou allemaal toch niet werken, aldus de bewindsman.

Waar dit kabinet het bij de regeling van een verruimd vaderschapsverlof geheel laat afweten, heeft GroenLinks (met de publieke steun van de vakbonden CNV en FNV) nu - met een op 23 mei 2008 ingediend wetsvoorstel op de verruiming van het vaderschapsverlof van 2 naar 10 dagen - vanuit de kamer de politieke fakkel echter overgenomen.[5]

Motivatie

1. De beide regionale vakbondsonderhandelaars van FNV en CNV hebben met hun innovatieve manier van werken, middels een gezamenlijke en gemeentebrede digitale raadpleging onder de Nijmeegse ambtenaren, zichtbaar gemaakt dat verruiming van het vaderschapsverlof bij de geboorte van hun kinderen en verruiming van de mogelijkheden tot het combineren van werk- en zorgtaken belangrijke onderwerpen zijn die hoog op de arbeidsvoorwaardenagenda staan van (potentiële) vaders onder de werknemers. Dit werd ook bevestigd in recent onderzoek door de website www.ikvader.nl waaruit bleek dat 85 procent van alle vaders behoefte heeft aan extra vrije dagen na de bevalling.

2. Daarnaast hebben zij daarbij ook zichtbaar gemaakt dat een verruiming van het vaderschapsverlof en de mogelijkheden voor vaders om een band op te bouwen met hun kinderen vanaf de geboorte een veel bredere maatschappelijk steun geniet en ook door moeders, andere collega-werknemers en het Nederlandse publiek van harte wordt toegejuicht en ondersteund.

3. Met de bekendmaking van de behaalde decentrale CAO-afspraken over de verruiming van het vaderschapsverlof hebben de beide onderhandelaars ook een belangrijke stimulans en inspiratie aan andere onderhandelaars gegeven, zoals blijkt uit de navolging die de verruimde regeling inmiddels ook kreeg in het arbeidsvoorwaardenoverleg uit de commerciële sector (PriceWaterhouseCooper).

4. Hiermee geven de beide onderhandelaars namens hun beider vakbonden CNV en FNV ook een belangrijke steun in de rug van de politiek bij de behandeling van het wetsvoorstel op de verruiming van het vaderschapsverlof naar 10 dagen van GroenLinks.


Deze tekst is voor de jury opgesteld door Peter A.N. Tromp, Vaderkenniscentrum/SKO


Voetnoten

[1]
Naast landelijke CAO-afspraken is er bij de CAO-onderhandelingen ook vaste financiële ruimte gereserveerd voor decentraal te maken CAO-afspraken met de gemeente Nijmegen voor de duur van de nieuwe CAO (van 1 april 2008 tot 1 januari 2010).

[2]
Zie voor deze opname van TV Gelderland: http://www.omroepgelderland.nl/index.php?id=47043&media=video

[3]
Bron: Nederlandse arbeidscultuur zorgonvriendelijk; CNV persbericht - 18 februari 2002

[4]
Zie ook bijlage 4 hieronder. België (10 dagen vaderschapsverlof), Denemarken (10 weken ouderschapsverlof te verdelen met de moeder), Estland (14 dagen vaderschapsverlof), Finland (18 dagen geboorteverlof, onder condities nog eens 12 dagen geboorteverlof en 158 dagen ouderschapsverlof te verdelen met de moeder), Frankrijk (2 weken vaderschapsverlof), Hongarije (5 dagen vaderschapsverlof), Italië (13 weken (3 maanden) vaderschapsverlof), Letland (10 kalenderdagen vaderschapsverlof), Portugal (15 dagen vaderschapsverlof), Roemenië (5 dagen vaderschapsverlof), Slovenië (11 dagen vaderschapsverlof), Spanje (15 dagen geboorteverlof en 30 dagen vaderschapsverlof in latere jaren), Turkije (3 dagen vaderschapsverlof), Verenigd Koninkrijk (2 weken vaderschapsverlof), IJsland (90 dagen ouderschapsverlof te verdelen met de moeder).

[5]
In een eerste reactie hierop liet minister Rouvoet van Jeugd en Gezin nog wel weten sympathiek te staan tegenover de voorgestelde verruiming van het vaderschapsverlof, maar in het daaropvolgende kameroverleg voegde hij daar onmiddellijk aan toe dat het kabinet geen wettelijke regeling van zins was.


4 bijlagen:

1. Tien dagen vaderschapsverlof voor gemeenteambtenaren Nijmegen; CNV Publieke Zaak, 23 april 2008

2. Cao-nieuws : Langer vaderschapsverlof voor Nijmeegse ambtenaren; ABVAKABO FNV, 23 april 2008

3. CAO Gemeente Nijmegen, 1 januari 2008 – 1 januari 2010

4. Inventarisatie van wettelijk geregeld vaderschapsverlof in Europa; Vaderkenniscentrum VKC, P.A.N. Tromp, conceptversie 1.2 onder voorbehoud, 2 juni 2008


Bijlage 1: Tien dagen vaderschapsverlof voor gemeenteambtenaren Nijmegen; CNV Publieke Zaak | 23 april 2008

Klik op de afbeelding voor een leesbare vergroting!

Bijlage 2: Cao-nieuws : Langer vaderschapsverlof voor Nijmeegse ambtenaren; ABVAKABO FNV; 23 april 2008

Klik op de afbeelding voor een leesbare vergroting!


Bijlage 3 : CAO Gemeente Nijmegen : 1 januari 2008 – 1 januari 2010

Klik op de afbeeldingen hieronder voor een leesbare vergroting!


Bijlage 4 : Inventarisatie van wettelijk geregeld vaderschapsverlof in Europa

© Vaderkenniscentrum/ko, P.A.N. Tromp, conceptversie 1.2 onder voorbehoud, 2 juni 2008


Land



Betaald vaderschapsverlof


België

10 dagen vaderschapsverlof bij de geboorte. Gedurende de eerste 3 dagen betaalt de werkgever het volledige loon. De resterende 7 dagen ontvangt de vader van het ziekenfonds een vergoeding die 82% van het begrensde brutoloon bedraagt.

Denemarken

10 weken ouderschapsverlof te verdelen tussen de vader en de moeder

Estland

14 dagen

Finland

(a) 18 dagen geboorteverlof,

(b) onder condities nog eens 12 dagen geboorteverlof en

(c) en voorts kan de vader 158 dagen ouderschapsverlof met de moeder verdelen in aansluiting op het zwangerschapsverlof

Frankrijk

2 weken

Duitsland

(a) 2 maanden vaderschapsverlof tegen 67% van het salaris met een plafond van € 1,800, -
(b) en daarnaast 10 maanden ouderschapsverlof tegen dezelfde voorwaarden te verdelen met de moeder.

Hongarije

5 dagen

IJsland

90 dagen te verdelen tussen beide ouders (naast de 90 dagen zwangerschapsverlof voor de moeder) tegen 80% van het salaris (gebaseerd op het gemiddeld verdiende salaris over de afgelopen 2 jaar met een maandelijks plafond (in 2007: Íkr 518,600; € 5,950,-) en een maandminimum (in 2007: Íkr 100,604; € 1,150,-)

Ierland

Geen wettelijk geregeld vaderschapsverlof

Italië

13 weken (3 maanden) (80%)

Letland

10 kalenderdagen

Nederland

2 dagen vaderschapsverlof 100%

Noorwegen

45 weken (10.5 maand) (80%) of 35 weken (8 maanden) (100%) ouderschapsverlof te verdelen met de moeder.

De vader moet echter minimaal 6 weken betaald vaderschapsverlof zelf opnemen anders vervallen deze 6 weken binnen het totaal aan 45 weken verlof.

Portugal

15 dagen 100%

Roemenië

5 dagen

Slovenië

11 dagen

Spanje

15 dagen (gedurende de daaropvolgende jaren 30 dagen), onafhankelijk van de moeder. Tot 15 dagen van het verlof van de moeder kunnen door de vader opgenomen worden (als de vader alle 15 dagen neemt, dan heeft de moeder slechts 97 dagen om te bevallen i.p.v. van de volledige 4 maanden (112 dagen))

Zweden

(a) 10 dagen geboorteverlof bij de geboorte van het kind +

(b) 60 dagen (2 papamaanden) vaderschapsverlof.

(c) Daarnaast ook 420 dagen (14 maanden) ouderschapsverlof te verdelen met de moeder (tegen 80% vergoeding tot een plafond van 307,500 kronor ($ 50,000) in 2008 voor de eerste 390 dagen, daarna 90 dagen tegen een vaste vergoeding)

Zwitserland

Geen wettelijk geregeld vaderschapsverlof

Turkije

3 dagen in de publieke sector

Verenigd Koninkrijk

2 weken tegen een vaste vaderschapsverlofvergoeding per week, het SPP (SPP in 2008 = £ 117.18 per week of 90% van je weekinkomen als dat lager is).

De werkgever verhaalt de hoofdsom van de vaderschapsverlofvergoeding weer op de overheid via verrekening bij de afdracht van de sociale uitkeringen.



10. Vaderschapsverlof in Europa : Ronald Plasterk en Nederland als de dragers van de Rode Lantaarn

Samenvatting inventarisatie wettelijk geregeld betaald vaderschapsverlof in Europa
© Vaderkenniscentrum VKC, P.A.N. Tromp, conceptversie 1.2 onder voorbehoud, 2 juni 2008

Land

Betaald vaderschapsverlof

België

10 dagen vaderschapsverlof bij de geboorte. Gedurende de eerste 3 dagen betaalt de werkgever het volledige loon. De resterende 7 dagen ontvangt de vader van het ziekenfonds een vergoeding die 82% van het begrensde brutoloon bedraagt.

Denemarken

10 weken ouderschapsverlof te verdelen tussen de vader en de moeder

Estland

14 dagen

Finland

(a) 18 dagen geboorteverlof,

(b) onder condities nog eens 12 dagen geboorteverlof en

(c) en voorts kan de vader 158 dagen ouderschapsverlof met de moeder verdelen in aansluiting op het zwangerschapsverlof

Duitsland

(a) 2 maanden vaderschapsverlof tegen 67% van het salaris met een plafond van € 1,800, -

(b) en daarnaast 10 maanden ouderschapsverlof tegen dezelfde voorwaarden te verdelen met de moeder.

Frankrijk

2 weken

Hongarije

5 dagen

Ierland

Geen wettelijk geregeld vaderschapsverlof

Italië

13 weken (3 maanden) (80%)

Letland

10 kalenderdagen

Nederland

2 dagen vaderschapsverlof 100%

Noorwegen

45 weken (10.5 maand) (80%) of 35 weken (8 maanden) (100%) ouderschapsverlof te verdelen met de moeder.

De vader moet echter minimaal 6 weken betaald vaderschapsverlof zelf opnemen anders vervallen deze 6 weken binnen het totaal aan 45 weken verlof.

Portugal

15 dagen 100%

Roemenië

5 dagen

Slovenië

11 dagen

Spanje

15 dagen (gedurende de daaropvolgende jaren 30 dagen), onafhankelijk van de moeder. Tot 15 dagen van het verlof van de moeder kunnen door de vader opgenomen worden (als de vader alle 15 dagen neemt, dan heeft de moeder slechts 97 dagen om te bevallen i.p.v. van de volledige 4 maanden (112 dagen))

Turkije

3 dagen in de publieke sector

Verenigd Koninkrijk

2 weken tegen een vaste vaderschapsverlofvergoeding per week, het SPP (SPP in 2008 = £ 117.18 per week of 90% van je weekinkomen als dat lager is).

De werkgever verhaalt de hoofdsom van de vaderschapsverlofvergoeding weer op de overheid via verrekening bij de afdracht van de sociale uitkeringen.

IJsland

90 dagen te verdelen tussen beide ouders (naast de 90 dagen zwangerschapsverlof voor de moeder) tegen 80% van het salaris (gebaseerd op het gemiddeld verdiende salaris over de afgelopen 2 jaar met een maandelijks plafond (in 2007: Íkr 518,600; € 5,950,-) en een maandminimum (in 2007: Íkr 100,604; € 1,150,-)

Zweden

(a) 10 dagen geboorteverlof bij de geboorte van het kind +

(b) 2 papamaanden (60 dagen vaderschapsverlof).

(c) Vervolgens nog 420 dagen (14 maanden) ouderschapsverlof te verdelen met de moeder (tegen 80% vergoeding tot een plafond van 307,500 kronor ($ 50,000) in 2008 voor de eerste 390 dagen, daarna 90 dagen tegen een vaste vergoeding)

Zwitserland

Geen wettelijk geregeld vaderschapsverlof, maar in de praktijk van de decentrale bedrijfsarbeidsvoorwaarden net als Nederland ook enkele dagen vaderschapsverlof



woensdag 21 november 2007

2. Jury nominatie van GroenLinks voor de Vadertrofee 2007


GroenLinks is een partij met een traditioneel sterk feministisch gedachtengoed. Dit gedachtengoed is historisch al meegebracht door de 4 partijen waaruit zij is ontstaan. Toen de fusie nog maar net was volbracht kwam Leoni Sipkes van de bloedgroep Evangelische Volkspartij al met de stelling [1] dat de regeling van erkenning in de wet [2] discriminerend is voor vrouwen omdat niet-biologische moeders zo hun kinderen niet kunnen erkennen. Je zou bijna denken dat feminisme in strijd is met verbetering van de positie van vaders. Maar dat hoeft niet het geval te zijn als we mogen opmerken dat het genoemde wetsartikel ook erg discriminerend is voor vaders omdat ze hun biologische kinderen niet ( zonder toestemming van de moeder) kunnen erkennen.

Zwangere Femke Halsema die net een gesprek met een bekende vaderactivist heeft gevoerd en zich er niet voor schaamt zich ook daar one of the boys te tonen.

GroenLinks worstelt met een evenwichtige benadering van gelijke behandeling van vrouwen en mannen, vaders en moeders. En dat is op zich al best een compliment waard. Want als iets dodelijk is voor een goed ontwikkelen van moderne genderverhoudingen is het wel het belopen van platgetreden en politiek-correcte paden.

Femke Halsema die enerzijds bepleitte dat een kamercollega zich wat meer anti-man zou opstellen [3] heeft zich bij de ondertekening van de vaderverklaring van GroenLinks “one of the boys” genoemd. Een vaderverklaring die er toch niet om liegt, ook als het gaat om gelijke rechten van vaders [4] (en dat zijn mannen). Een van de punten uit de vaderverklaring, langer vaderschapsverlof werd onlangs door GL-kamerlid Ineke van Gent vorm gegeven in een initiatiefwet. Ook in de behandeling van het wetsvoorstel van Donner inzake het voortgezet ouderschap na scheiding wist ze dit punt uit te dragen. Het verbreken van de omgang met een kind noemde ze kwetsend en discriminatoir richting vaders. [5] Over het begrippengebruik (omgang) moet er nog even wat bijgepraat worden, maar toch. Het was misschien de eerste keer dat vaderdiscriminatie als zodanig in de Staten-Generaal werd benoemd.

Kees Vendrik neemt een exemplaar van “Gemist Vaderschap” in ontvangst uit handen van auteur Joep Zander

Kees Vendrik heeft zich in GroenLinks een pleitbezorger getoond van vaderzaken als mede-initiatiefnemer van de vaderverklaring van GroenLinks. Hij nam onder andere ook het boek Gemist Vaderschap in ontvangst. Jammer dat de enkele pleitbezorger van vaderzaken dikwijls de verkeerde portefeuille heeft in de kamer. We snappen het punt van meer vrouwen op kamerzetels, maar denken dat het er toch vooral om gaat dat mannen zich wat meer met traditionele vrouwenzaken gaan bezighouden en vice-versa.

Kortom GroenLinks heeft van vaderschap een punt gemaakt en bewegen zich daarmee in de goede richting. Daarmee zijn ze genomineerde voor de vaderdagtrofee.

(tekst Joep Zander)

Voetnoten
[1] "Een mogelijk recht op erkenning zou de basis kunnen vormen van een ommezwaai in het denken waarbij niet langer de moeder als vanzelfsprekende eerste opvoedingsverantwoordelijke wordt gezien.Het kontakt tussen kinderen en hun vader dient geen kwestie meer te zijn van een door de moeder verleende gunst, maar een fundamenteel recht waar vader en kind een beroep op kunnen doen; waarmee dus ook de belangen van kinderen gediend zijn. De moeder wordt volgens de reaktie van Leoni Sipkes ( tweede-kamerlid GroenLinks) in het magazine gebombardeerd tot de enige vanzelfsprekende ouder met opvoedingsverantwoordelijkheid. En dat lijkt mij een standpunt dat ver uit de tijd is. Bovendien betekent het standpunt van Sipkes niet alleen het voortzetten van een discriminatie naar sekse (vaderschapsdiscriminatie) maar ook een discriminatie naar burgelijke staat. (In het huwelijk kan de moeder de "erkenning" door de vader niet weigeren). Ik hoop dat Sipkes tijdig op haar schreden terugkeert" GL-magazine Joep Zander juli 1997

[2] Artikel 204 BW

[3] Opmerkelijk is dat mannenhaat een heel andere status in de maatschappij heeft dan haat tegen andere bevolkingsgroepen. Een goed voorbeeld daarvan is de volgende uitspraak van Tweede-kamerlid Femke Halsema (Halsema levert kritiek op de wijze van optreden van VVD-Tweede-Kamerlid Hirsi Ali): Wat zou het een verademing zijn als zij eens wat meer anti-man werd en wat minder anti-islam. (NRC maart 2005) (c) Wikipedia lemma Misandrie

[4] Wij vaders willen onze kinderen niet alleen zien opgroeien, maar daar ook een actieve en gelijkwaardige bijdrage aan leveren. Na een scheiding moeten vaders daarom gelijke rechten krijgen bij het verblijf van of de omgangsregeling met hun kind(eren). Rechters moeten bij een scheiding het belang van vader én moeder gelijk wegen. Kinderen willen door twee ouders worden opgevoed. Bron: Vaderverklaring GroenLinks

[5] In de meeste gevallen gaat dit tegen de wens van de vader in. Een van de oorzaken hiervan ligt in het advies van de Raad voor de Kinderbescherming. Daarin wordt vaak berust in de wens van de moeder om de omgang met de vader te verbreken. Rechters durven maar heel zelden tegen het advies van de Raad voor de Kinderbescherming in te gaan. Het verbreken van de omgang met de niet-verzorgende vader is strijdig met de wet, is buitengewoon kwetsend voor vaders en ook nog eens discriminatoir. Het is daarmee ook schadelijk voor het welzijn van het kind. Ik verzoek de regering om onderzoek in te stellen naar de kwaliteit van de adviezen van de Raad voor de Kinderbescherming in omgangsconflicten. (Femke Halsema; 21 maart 2007; Handelingen Tweede Kamer)

1. Pleidooi grotere rol vader



Pleidooi grotere rol vader

Vaderbeweging: Moedercultuur is doorgeslagen

Fathers4justice en het Vaderkenniscentrum grijpen vandaag de Internationale Dag van de Rechten voor het Kind aan om hun eerste ´Vadertrofee´ uit te reiken en aandacht te vragen voor hun strijd.

Vader moet emanciperen

SP!TS – Binnenland - dinsdag 20 november 2007

Vaders zijn achtergesteld in de relatie met hun kinderen, maar verdienen alle steun omdat zij belangrijk zijn in de opvoeding. Dit vindt de vaderbeweging. Fathers4justice en het Vaderkenniscentrum grijpen vandaag de Internationale Dag van de Rechten voor het Kind aan om hun eerste ´Vadertrofee´ uit te reiken en aandacht te vragen voor hun strijd. De VVD, GroenLinks en de SP zijn genomineerd vanwege hun aandacht voor het vaderschap.

Door Eveline Bijlsma

Peter Tromp van het Vaderkenniscentrum kan het niet vaak genoeg herhalen: een kind heeft zijn vader nodig. Vooral na een echtscheiding is de vader vaak ´het kind van de rekening´.

"Uit onderzoek is gebleken dat na een echtscheiding de kinderen in 75 procent van de gevallen naar de moeder gaan. In 9 procent van de gevallen krijgt de vader de kinderen toegewezen.

Ook de rechter houdt vast aan het idee dat kinderen vooral hun moeder nodig hebben. Terwijl uit onderzoekt blijkt dat kinderen in de problemen kunnen raken: ze plegen vaker zelfmoord, hebben twee keer zoveel kans op ADHD en bevolken de jeugdzorg."

Ook pleit Tromp voor een langer ouderschapsverlof. "Nu krijgen vaders drie dagen bij de geboorte van hun kind. Ik vind dat er minimaal een half jaar vrij opneembaar vaderschapsverlof moet komen, bijvoorbeeld voor als je kind in de problemen zit."

Louis Tavecchio, bijzonder hoogleraar pedagogiek aan de UvA en juryvoorzitter van de Vadertrofee, spreekt van een doorgeslagen moederschapscultuur. "Vrouwen die het mannendomein betreden worden toegejuicht, maar andersom is dat veel minder het geval. De vrouw is een soort poortwachter die de sleutels tot haar domein niet altijd graag uit handen geeft."

"Bovendien heb ik wel eens gehoord dat mannen minder aantrekkelijk worden gevonden als ze zorgtaken op zich nemen. Of als hij dan een keer het bed opmaakt staan vrouwen er met opgeheven vinger bij om te vertellen hoe het moet. En wat als de kinderen hun vader net zo leuk vinden als hun moeder? Dat is even slikken, zij is toch de moeder?"

Naast medewerking van de vrouw is er een mentaliteitsverandering nodig, vindt Tavecchio. "Mannen hebben een rolmodel nodig, het liefst op hoog niveau. Bijvoorbeeld minister Zalm, die er openlijk voor uitkwam dat hij op vrijdagmiddag wel eens eerder wegging om bij zijn gezin te zijn. De tendens moet worden: je bent een kerel als je voor je kind kiest!"

Cisca Dresselhuys, hoofdredacteur van feministisch maandblad Opzij, vindt dat het wel meevalt met die moederschapscultuur. "Vrouwen zijn altijd voor betrokken vaders geweest. Ik word er een beetje iebel van als die vaders na een scheiding ineens een enorme claim op hun kinderen gaan leggen, rechters houden er heus rekening mee wat de vader tot dan toe voor het kind heeft gedaan."

De rol van de moeder in de opvoeding is vaak groter geweest, zegt Dresselhuys. "Waar waren die vaders dan voor de scheiding? Die kwamen na zevenen nog eens kijken. Het is natuurlijk afschuwelijk als vaders hun kinderen niet meer kunnen zien, maar dan is er vast meer aan de hand. Zeg, ik ben zeker niet genomineerd voor die trofee?"

Reageer! (Wel eerst even aanmelden en registreren)

Klik hier voor de huisregels voor het reageren op Spitsnet.nl